ข้าวตอกพระร่วง

ตำนานข้าวตอกพระร่วง

ข้าวตอกพระร่วง หรือข้าวพระร่วง ถือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของชาวเมืองสุโขทัยมาแต่ช้านาน ลักษณะรูปร่างสี่เหลี่ยมตามธรรมชาติ มีทั้งขนาดเล็กและใหญ่ ตามตำนานเล่าขานต่อกันมาว่าเกิดจากวาจาสิทธิ์ของพระร่วงเจ้า ผู้ครองแคว้นสุโขทัยในสมัยก่อน ขณะทรงออกผนวชอยู่ที่วัดเขาพระบาทใหญ่ในวันตักบาตรเทโว เมื่อได้ฉันภัตตาหารเสร็จแล้ว ข้าวที่เหลือก้นบาตรท่านได้โปรยลงบนลานวัด และทรงอธิษฐานขอให้ข้าวตอกดอกไม้นี้กลายเป็นหินชนิดหนึ่ง พร้อมทั้งมีอายุยั่งยืนนานชั่วลูกชั่วหลาน เมื่อใครมีไว้บูชาบนหิ้งพระหรือพกติดตัวไว้ ก็จะเจริญด้วยโภคทรัพย์นานาประการ แคล้วคลาดจากภัยอันตรายทั้งปวง นอกจากนั้นยังมีความเชื่ออีกว่า ถ้านำหินก้อนสี่เหลี่ยมที่ยังไม่เจียระไนมาฝนกับน้ำมะนาวนำไปทาบริเวณแผลก็จะสามารถถอนพิษสัตว์ได้ทุกชนิด ด้วยความเชื่อจากอดีตกาลส่งผลให้ในปัจจุบันชาวเมืองสุโขทัยโดยเฉพาะชาวบ้านตำบลเมืองเก่า นิยมนำข้าวตอกพระร่วงซึ่งมีที่เดียวในโลก บริเวณรอบวัดเขาพระบาท มาเจียระไนขัดและฝนกับกระดาษทรายจนเกลี้ยงเกิดเป็นเม็ดหินสีดำคล้ายนิล ประกอบเข้ากับเครื่องเงิน จนแปรสภาพเปลี่ยนเป็นเครื่องประดับชิ้นงาม ทั้งสร้อยคอ สร้อยข้อมือ แหวน จี้ ต่างหู กำไล ฯลฯ
อ่านต่อ

ขั้นตอนการเจียระไนข้าวตอกพระร่วง

ขั้นตอนที่ ๑

คัดเลือกหินข้าวตอกพระร่วงให้ได้ขนาดตามต้องการแล้วนำมาลนไฟ ติดไม้ตะเกียบโดยใช้ติดกับครั่ง

ขั้นตอนที่ ๒

นำไปเจียระไนโดยหินกากเพชรหยาบแล้วโกลนจนได้รูปร่างตามที่ต้องการ
how-to-make how-to-make2

ขั้นตอนที่ ๓

นำมาฝนกระดาษทรายจนถึงละเอียด

ขั้นตอนที่ ๔

นำไปขัดต่อไปจนขึ้นเงา สีดำมันแล้วนำไปติดตัวเรือน นำไปเป็นเครื่องประดับ
อ่านต่อ

Comments are closed.